معنی

وقتی
اشک نگاه آب را شکست
به التماس دستی بغض کرد
پهنترین شانه های صبر لرزید

باران از انحنای شفق آویزان
گامهای تردید سنگین شد
در گرگ و میش تنهایی
غروری به مه فرو رفت


باد
که در گذار آنجا بود
با بهت آرام به ابر گفت
میدانی
کاش سبک می شد
بعد از این همه باریدن
تا کوچ ممکن
تا بودن او معنی

ابر
که در بارش با مرد همراه بود
گفت
می دانی
سالهاست هست اینجا
بی کوچ ، بارانی
تا عشق معنی

باد رفت
ابر با مرد تا صبح بارید

نقطه، سر خط،

باز، صبح است، انگار
ماه می رود پی ولگردی
خورشید به غرور به اوج
تقویم ساکت به عدد سازی مشغول

سیگاری نیمه لخت
به سوگ تمام سیگارهایی شب مرده
در بزنگاه تابش نور
روی رخوت چشمانی نیمه باز
می سوزد

دمپایی های بی حوصله
خسته از تکرار هر روزه یک مسیر
زیر تخت پنهان

پیرزن فال گیر از لای پنجره داد می زند
هر روز صبح،
مثل یک نقطه سر خط است
که معلم سر املا می گوید
نقطه، سر خط،
آغاز است
حتی اگر چلچله ها بی خبر کوچ کنند

در پیچ کوچه که گم میشود می گوید
بخت بلندی داری

کاغذها زود ورق می خورند
نقطه، سر خط،
باز، صبح است، انگار

هیمنه تنهای

در مسیر صدایی
بی چشم پیرمرد
به شکستن مهر فرشته
نیمش
در مسجد به خاک تیمم می برد
نیمش
در هیمنه تنهایش می سوخت

بی سایه پیرمرد
عصایش را برداشت
مرگ را به دنبال بود
به کویر
به آخرین علاج

شکست

بعد از این همه فریاد
خواب تاریخی این کوچه اجدادی من پابرجاست

لااقل شکر
دل که شکست ، ترکش ناپیداست