۱۳۸۸ آبان ۱۷, یکشنبه

مثل یک کودک تنها
پی رنگ چادر مادر
گم شده
وسط یک شهر شلوغ
ماحصل یک لحظه تماشا
پی حسرت یک لحظه
مثل یک کودک دیگر بودن
به باور تنهایی رسیده ام
مثل یک امضا
پای یک قاب محو و تکیده

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر